* Efficiënte verbranding en emissies: Moderne motoren zijn, ongeacht de brandstoftoevoer, ontworpen om binnen een specifiek temperatuurbereik zo efficiënt mogelijk te werken. Als het koud is, is de olie dik en hebben de componenten nog niet hun ideale bedrijfstemperatuur bereikt. Dit leidt tot onvolledige verbranding, wat resulteert in:
* Slecht brandstofverbruik: Er wordt meer brandstof gebruikt om minder stroom op te wekken.
* Hogere uitstoot: Onverbrande brandstof en andere verontreinigende stoffen komen in de atmosfeer terecht.
* Motormanagementsysteem (ECM/PCM): De computer van de vrachtwagen (Engine Control Module of Powertrain Control Module) bewaakt verschillende sensoren (temperatuur, luchtstroom, enz.). Wanneer de motor koud is, worden het lucht/brandstofmengsel en het ontstekingstijdstip aangepast om de minder ideale omstandigheden te compenseren. Vaak gaat het hierbij om een rijker brandstofmengsel (meer brandstof ten opzichte van lucht) en een langzamer ontstekingstijdstip om volledige verbranding te garanderen, zelfs bij lagere temperaturen. Dit rijkere mengsel draagt bij aan het langere stationair draaien.
* Katalysatorbescherming: De katalysator moet een bepaalde temperatuur bereiken om schadelijke emissies effectief om te zetten in minder schadelijke stoffen. Dankzij het verlengde stationair draaien bereikt de katalysator sneller zijn werktemperatuur, waardoor de uitstoot tijdens de opwarmfase tot een minimum wordt beperkt.
Kort gezegd is het verlengde stationair draaien een strategie die door het motormanagementsysteem wordt gebruikt om de verbranding te optimaliseren, de motoronderdelen te beschermen en de emissies tijdens de koude startfase te minimaliseren – en niet een direct gevolg van de brandstofinjectie zelf. Voertuigen met carburateur vertoonden ook vergelijkbaar stationair gedrag bij koude start, zij het met verschillende mechanismen om dezelfde doelen te bereiken.
