* Vroege door stoom aangedreven voertuigen: De eerste zelfrijdende wegvoertuigen werden door stoom aangedreven. Deze waren over het algemeen groot, omslachtig en onbetrouwbaar, maar ze vormden het fundamentele concept van een mechanisch aangedreven rijtuig. Mensen als Nicolas-Joseph Cugnot en Richard Trevithick leverden aan het einde van de 18e en het begin van de 19e eeuw een belangrijke bijdrage.
* De verbrandingsmotor: De ontwikkeling van de verbrandingsmotor (ICE) was cruciaal. Terwijl uitvinders in de 19e eeuw met verschillende ontwerpen experimenteerden, wordt Karl Benz algemeen gezien als de bouwer van de eerste praktische benzineauto in 1886. Zijn voertuig was een driewielig ontwerp. Vrijwel tegelijkertijd ontwikkelde Gottlieb Daimler een snelle verbrandingsmotor die in een verscheidenheid aan voertuigen kon worden gebruikt.
* Vroege massaproductie: Vroege auto's waren grotendeels met de hand vervaardigd, waardoor ze duur en exclusief waren. Het revolutionaire lopende bandproces van Henry Ford, dat rond 1913 begon, verlaagde de productiekosten drastisch, waardoor auto's betaalbaarder en toegankelijker werden voor de massa. Dit markeerde een belangrijk keerpunt in de geschiedenis van de auto.
Samenvattend was de ‘originele’ auto niet één enkele uitvinding, maar eerder een hoogtepunt van vele technologische ontwikkelingen en innovaties over meerdere decennia, waarbij de nadruk vooral lag op de ontwikkeling van de verbrandingsmotor en de daaropvolgende massaproductietechnieken.
