* Lagelijnproductie: Dit is het bekendste aspect van de kostenbesparingen van Ford. In plaats van werknemers individueel een hele auto te laten bouwen, verdeelde hij het productieproces in kleinere, eenvoudigere taken. Elke arbeider voerde een enkele, repetitieve handeling uit op een bewegende lopende band, waardoor de efficiëntie en snelheid aanzienlijk toenamen. Dit verminderde de tijd en arbeid die nodig was om elke auto te produceren drastisch.
* Standaardisatie van onderdelen: Ford heeft de onderdelen zoveel mogelijk gestandaardiseerd. Dit betekende het gebruik van verwisselbare componenten, waardoor zowel de productie als de reparaties werden vereenvoudigd. Dit verminderde de behoefte aan geschoolde arbeidskrachten en minimaliseerde de voorraadkosten die gepaard gaan met het beheer van een grote verscheidenheid aan onderdelen.
* Verticale integratie: Ford controleerde een groot deel van zijn toeleveringsketen. Hij bezat mijnen voor grondstoffen als ijzererts en ontwikkelde zelfs zijn eigen rubberplantages. Dit gaf hem meer controle over de kosten en kwaliteit, waardoor de toeslagen van externe leveranciers werden geëlimineerd.
* Massaproductie: Door zich te concentreren op de grootschalige productie van één enkel, relatief eenvoudig model (aanvankelijk Model T), kon hij schaalvoordelen benutten. Hoe hoger het volume, hoe lager de productiekosten per eenheid.
* Efficiënte managementtechnieken: Ford implementeerde strenge management- en controlesystemen om verspilling te minimaliseren en de output te maximaliseren. Hij volgde de productie nauwgezet en zocht voortdurend naar verbeteringen in de efficiëntie.
* Medewerkersbeheer (controversieel): Hoewel controversieel vanwege de uitbuitende aspecten ervan, hielpen de hoge lonen van Ford (vergeleken met die tijd) en de kortere werkuren het arbeidsverloop terug te dringen en de productiviteit van de werknemers te verhogen. Deze stabiliteit verminderde de trainingskosten en verminderde de verstoringen van de productielijn. Het is echter belangrijk om te erkennen dat dit gepaard ging met aanzienlijke controle over het leven van werknemers en een harde onderdrukking van de vakbonden.
In wezen was de aanpak van Ford het systematisch elimineren van verspilling, het stroomlijnen van processen en het bereiken van grootschalige productie. Deze combinatie stelde hem in staat de prijs van de Model T drastisch te verlagen, waardoor autobezit voor miljoenen mensen voor het eerst werkelijkheid werd.
