* Populariteit van de automaat: Automatische transmissies kregen eind jaren zestig overweldigend de voorkeur, waardoor handmatige transmissies, vooral in grotere auto's zoals de Polara, minder gebruikelijk waren.
* 440 motoropties: Hoewel de 440 een krachtige en begeerlijke motor was, werd hij waarschijnlijk vaker gecombineerd met een automatische transmissie, vooral gezien de grootte en het beoogde gebruik van de Polara.
* Productienummers: Exacte productiecijfers voor specifieke Polara 500-combinaties zijn moeilijk te verkrijgen, maar gezien de bovenstaande factoren was het aantal geproduceerde eenheden met deze specifieke combinatie ongetwijfeld laag.
* Overlevingspercentage: Veel auto's uit deze tijd zijn verloren gegaan door de tijd, ongelukken of sloop. Het overlevingspercentage van een auto met deze wenselijke (maar minder gebruikelijke) opties is zelfs nog lager.
Kortom, het vinden van een Dodge Polara 500 uit 1968 met een 440 en een 4-versnellingsbak zou een belangrijke vondst zijn voor elke Mopar-liefhebber. Het zou waarschijnlijk worden beschouwd als een zeer verzamelbaar en waardevol voertuig.
