* Geardrive: Dit is een veel voorkomend en robuust ontwerp, vooral bij prestatiemotoren. Een tandwiel grijpt rechtstreeks in een tandwiel op de krukas, waardoor een positieve en nauwkeurige aandrijving ontstaat. Het staat bekend om zijn duurzaamheid en nauwkeurige timing, maar kan luidruchtig zijn.
* Kettingaandrijving: Een ander veelgebruikt systeem, vooral bij motoren met hogere prestaties en grotere cilinderinhoud. Een ketting verbindt de krukas met de nokkenas. Het biedt een relatief stille werking in vergelijking met tandwielen, maakt een flexibelere plaatsing van de nokkenas mogelijk en is minder gevoelig voor schokbelastingen dan riemen. Kettingen vereisen echter periodiek onderhoud en kunnen in de loop van de tijd uitrekken, wat leidt tot onnauwkeurigheden in de timing.
* Riemaandrijving: Een veel voorkomende en kosteneffectieve oplossing, vooral bij kleinere motoren. Een tandriem verbindt de krukas en nokkenas. Het is stil, licht van gewicht en vereist minder onderhoud dan kettingen, maar riemen zijn minder duurzaam en gevoelig voor defecten als ze niet goed worden onderhouden (ze kunnen breken of uitrekken). Ze vereisen ook een zorgvuldige spanning.
Minder gebruikelijk, maar nog steeds gebruikt in specifieke toepassingen, zijn:
* Directe aandrijving (as): Bij sommige eenvoudigere ontwerpen kan de nokkenas rechtstreeks worden aangedreven door een as die zich vanaf de krukas uitstrekt. Dit is eenvoudiger, maar restrictiever wat betreft de locatie van de nokkenas en komt minder vaak voor bij moderne motoren.
* Hydraulische aandrijving: Hydraulische systemen worden in sommige gevallen gebruikt voor variabele kleptiming (VVT). Hoewel het niet de primaire aandrijving is, past het hydraulische systeem de positie van de nokkenas ten opzichte van de krukas aan.
De keuze voor de nokkenasaandrijving hangt af van factoren zoals motorgrootte, kosten, gewenste prestatiekenmerken, geluidsniveaus en onderhoudsvereisten.
