* Plotseling stoppen zonder waarschuwing: Als de hoofdbestuurder plotseling en zonder enige waarschuwing stopte (bijvoorbeeld als de remlichten niet goed werken, er verschijnt heel plotseling een onverwacht obstakel), kan de volgende bestuurder een sterker argument hebben tegen schuld. Maar zelfs dan moet de volgende bestuurder nog steeds bewijzen dat hij een veilige volgafstand aanhield en met een veilige snelheid reed voor de omstandigheden.
* Verkeersgevaar: Als een gevaar op de weg (bijvoorbeeld een grote kuil of puin) ervoor zorgde dat de voorste bestuurder plotseling remde, en dit onvermijdelijk was, draagt de volgende bestuurder mogelijk minder verantwoordelijkheid. Ook hier is het aantonen van een veilige volgafstand en snelheid cruciaal.
* Mechanisch defect in het hoofdvoertuig: Als een volledige en plotselinge mechanische storing (bijvoorbeeld een remstoring) in het leidende voertuig de stop veroorzaakte, kan de hoofdbestuurder mogelijk een deel of de gehele fout delen. Dit is echter zeer moeilijk te bewijzen.
In de meeste gevallen wordt aangenomen dat de bestuurder die achterop een ander voertuig rijdt, te dichtbij heeft gereden, te snel heeft gereden voor de omstandigheden, of anderszins niet heeft opgelet. De bewijslast om het tegendeel aan te tonen ligt doorgaans bij de bestuurder die de fout heeft begaan. Zelfs op een uitzondering na kan de bestuurder die de fout heeft begaan nog steeds een deel van de verantwoordelijkheid delen. Uiteindelijk wordt de schuld vastgesteld door opsporingsambtenaren en mogelijk een rechtbank op basis van de specifieke omstandigheden van het ongeval.
