Waarom in 1969 Corvette Shifter gaat in omgekeerd?

De Corvette Shifter uit 1969 gebruikt, net als vele handmatige transmissies van dat tijdperk, een ietwat ingewikkeld poortpatroon om omgekeerde te selecteren. Het is niet alleen een rechte "push het helemaal naar beneden" beweging. Om omgekeerd te komen, moet je meestal:

* Druk de koppeling volledig uit. Dit is cruciaal voor de veiligheid en om de versnellingen soepel te laten verschuiven.

* Verplaats de shifter in een specifieke positie. Dit omvat meestal een lift en een duw of trek, waarbij vaak een beetje meer kracht nodig is dan het selecteren van andere versnellingen. De exacte methode varieert enigszins, afhankelijk van de specifieke transmissie (Muncie M20, M21, M22, enz.) Maar het gaat bijna altijd om het typische versnellingspatroon te bewegen. Er is vaak een pech of een "stop" die u moet overwinnen. Soms is het een lichte opwaartse beweging voordat het vooruit of achteruit gaat.

De reden voor dit ontwerp is het voorkomen van toevallige betrokkenheid van omgekeerde versnelling op snelheid. De extra stap (en vaak de lichte weerstand) maakt het minder waarschijnlijk om per ongeluk omgekeerde te selecteren terwijl ze door de voorwaartse versnellingen verschuift. Dit was een gemeenschappelijke veiligheidsvoorziening in veel auto's van die tijd. Moderne ontwerpen hebben vaak een aparte, verhoogde omgekeerde hendel om hetzelfde veiligheidsdoel te bereiken.