* Een stuurhendel: De bestuurder manipuleerde een grote hendel en leek soms op een helmstok.
* Een rek- en rondielandwiel: De beweging van de hendel werd vertaald in lineaire beweging door een rek- en rondsel -tandwielmechanisme. Dit tandwielsysteem veranderde de rotatiebeweging van de hendel in de lineaire beweging die nodig is om de wielen te draaien.
* aansluitende staven: Deze staven verbonden het rek met de stuurbekleding (de draaipunten van de voorwielen). De beweging van het rek zorgde ervoor dat de verbindingsstaven bewogen, waardoor de wielen draaiden.
Hoewel fundamenteel was dit systeem effectief in het bieden van directionele controle. Het is belangrijk op te merken dat vroege auto's niet de geavanceerde ophanging en stuurgeometrie hadden die we vandaag hebben; De besturing was veel directer en vereiste meer fysieke inspanningen van de bestuurder. Andere minder gebruikelijke of vroege methoden omvatten systemen die wormen en wormwielen gebruiken of zelfs eenvoudige hendels die direct zijn verbonden met de assen van de wielen. Het hendel-en-racksysteem bleek uiteindelijk het meest efficiënt en betrouwbaar te zijn voor massaproductie.
