* Verzendtype: 1972 Chargers gebruikten geheel andere transmissietypen (waarschijnlijk een automaat met 3 versnellingen, een handgeschakelde versnellingsbak met 4 versnellingen of mogelijk een 727 TorqueFlite-automaat) vergeleken met moderne laders (waarschijnlijk een automaat met 8 versnellingen). Dit zijn totaal verschillende ontwerpen, fysiek onverenigbaar qua formaat, bevestigingspunten en klokhuis.
* Motorinterface: Het klokhuis, dat de transmissie met de motor verbindt, is totaal verschillend tussen de vintage en moderne motoren.
* Elektronica: Moderne transmissies zijn sterk afhankelijk van geavanceerde elektronische regeleenheden (ECU's) en sensoren die ontbreken in het elektrische systeem van de auto uit 1972. Het integreren van de elektronica van de moderne transmissie zou een enorme onderneming zijn.
* Aandrijfas: De aandrijfaslengte en verbindingspunten zouden volledig incompatibel zijn.
* Subframe: Zelfs als je de transmissie op de een of andere manier zou kunnen vastschroeven, zijn het subframe en het chassis van de Charger uit 1972 niet ontworpen om het gewicht en de spanningen van een moderne transmissie te dragen.
Kortom, hoewel sommige onderdelen *mogelijk* kunnen worden aangepast met enorm veel fabricagewerk, is het geen praktisch of realistisch project. Het zou aanzienlijk eenvoudiger en kosteneffectiever zijn om de originele transmissie van de Charger uit 1972 opnieuw op te bouwen of te vervangen, of een compatibele transmissie van een vergelijkbare vintage auto te gebruiken.
