* Hoge prijs en beperkte functionaliteit: De SSR was duur voor wat hij bood. Door zijn prijs concurreerde hij met veel praktischere en capabelere voertuigen. De combinatie van cabriolet en pick-up was weliswaar nieuw, maar voldeed niet volledig aan beide marktsegmenten. Het was niet echt een comfortabele cabriolet, noch een bijzonder nuttige pick-up. De beperkte bedruimte was een groot nadeel.
* Slechte betrouwbaarheid: Meldingen van verschillende mechanische problemen, van transmissieproblemen tot elektrische gremlins, plaagden veel SSR-bezitters. Dit had een negatieve invloed op de algehele eigendomservaring en verhoogde de eigendomskosten.
* Motor met te weinig vermogen: De aanvankelijke motoroptie werd als te weinig vermogen beschouwd voor een voertuig van zijn formaat en gewicht, wat leidde tot een trage acceleratie en een niet-bevredigende rijervaring.
* Beperkte productie en hoge verkoopwaarde (aanvankelijk): Hoewel de beperkte productie bijdroeg aan een deel van de mystiek, betekende het ook een kleinere potentiële markt. Aanvankelijk vertaalde de hoge initiële prijs zich niet goed in de verkoopwaarde, waardoor het een risicovolle investering werd. Dit veranderde uiteindelijk toen de SSR een beetje een cultklassieker werd, wat leidde tot stijgende prijzen, maar het begon negatief voor kopers.
* Styling: Sommigen hielden van de retro-styling, anderen vonden het gedateerd of gimmickachtig. Het uiterlijk is subjectief, maar draagt zeker bij aan de gemengde reacties die het ontvangt.
Het is belangrijk op te merken dat de SSR de afgelopen jaren een cultstatus heeft verworven vanwege zijn unieke karakter en beperkte productie. Sommigen waarderen de retrostijl en het eigenzinnige karakter ervan. De aanvankelijke ontvangst en de bovengenoemde problemen droegen echter aanzienlijk bij aan zijn reputatie als een teleurstellende en, voor sommigen, een ‘slechtste’ auto. Het is juister om te zeggen dat het een zeer polariserende auto was in plaats van definitief een van de slechtste ooit gemaakt.
