Vroege concepten:
* 1680s: Christian Huygens stelde een interne verbrandingsmotor voor aangedreven door buskruit, maar deze is nooit gebouwd.
Key Pioneers:
* 1791: John Barber patenteerde een gasturbinemotor, die een intern verbrandingsproces gebruikt, maar niet wordt beschouwd als een traditionele interne verbrandingsmotor.
* 1807: François Isaac de Rivaz bouwde een auto aangedreven door een motor met behulp van waterstof en zuurstof, maar het was niet erg praktisch.
* 1824: Samuel Brown bouwde een gasmotor die mechanisch werk kon produceren, maar het was geen motor met gesloten cyclus.
* 1854: Étienne Lenoir patenteerde en bouwde een praktische interne verbrandingsmotor. Het was een tweetaktmotor met behulp van een mix van lucht- en kolengas, en hoewel het onbetrouwbaar was, was het de eerste commercieel succesvolle interne verbrandingsmotor.
* 1859: Émile Beau de Rochas beschreef de theoretische viertaktcyclus, die de basis vormt voor de meeste moderne interne verbrandingsmotoren.
* 1860s-1870s: Nikolaus Otto (in samenwerking met Eugen Langen) ontwikkelde een succesvolle viertaktmotor met behulp van een mix van lucht- en kolengas. Deze motor was efficiënter en betrouwbaarder dan die van Lenoir.
latere vorderingen:
* 1886: Karl Benz bouwde de eerste praktische benzine-aangedreven auto, met behulp van een viertaktmotor.
* 1892: Rudolf Diesel creëerde een compressie-ontigitiemotor die zwaardere brandstoffen zoals kerosine gebruikte.
Daarom, terwijl Émile Beau de Rochas wordt gecrediteerd met de theoretische basis van de viertaktcyclus, Nikolaus Otto wordt vaak beschouwd als de Vader van de moderne interne verbrandingsmotor **, vanwege zijn succesvolle ontwikkeling van de viertaktmotor met behulp van gasbrandstof.
Uiteindelijk was de evolutie van de interne verbrandingsmotor een samenwerkingsinspanning van vele briljante geesten.
