Dit is waarom het zo complex is en wat erbij komt kijken:
* Geen reeds bestaand brandstofinjectiesysteem: De motor is er niet voor ontworpen. Je hebt een geheel nieuwe brandstofrail, injectoren, brandstofpomp (waarschijnlijk hogere druk), brandstofleidingen en een compleet brandstofbeheersysteem nodig.
* Motorregeleenheid (ECU): U hebt een compatibele ECU nodig om het brandstofinjectiesysteem te regelen. Dit zou uitgebreide bedrading en sensorintegratie vereisen.
* Sensoren: Er is een groot aantal sensoren nodig om een brandstofinjectiesysteem goed te laten functioneren (bijvoorbeeld zuurstofsensor, gasklepstandsensor, krukaspositiesensor, absolute druksensor in het spruitstuk, enz.). Deze sensoren zouden niet aanwezig zijn op de met carburateur uitgeruste motor en hun installatiepunten zouden misschien niet eens beschikbaar zijn.
* Bekabeling: De bestaande kabelboom zou niet compatibel zijn. U hebt een complete kabelboom met brandstofinjectie nodig, of een uitgebreide herbedrading van de bestaande. Dit is een enorme onderneming.
* Inlaatspruitstuk: Het inlaatspruitstuk zou waarschijnlijk moeten worden vervangen door een exemplaar dat is ontworpen voor brandstofinjectie.
* Programmeren: De ECU moet waarschijnlijk worden geprogrammeerd of afgesteld om correct te werken met uw specifieke motor. Dit vereist meestal gespecialiseerde apparatuur en kennis.
In het kort: Hoewel het technisch *mogelijk* is, is het ombouwen van een 3,9-liter Dodge Dakota met carburateur naar brandstofinjectie een monumentale taak die aanzienlijke mechanische en elektrische expertise, gespecialiseerd gereedschap en aanzienlijke tijd en kosten vereist. Het is over het algemeen veel kosteneffectiever en eenvoudiger om het bestaande carburateursysteem opnieuw op te bouwen/vervangen of een gebruikte motor te vinden die al brandstofinjectie heeft. De kosten en tijd die met een ombouw gemoeid zijn, zouden waarschijnlijk de waarde van de vrachtwagen overschrijden.
