* Massaproductie via de lopende band: Dit is misschien wel zijn grootste bijdrage. Vóór Ford werden auto’s met de hand gemaakt, waardoor ze duur waren. De assemblagelijn van Ford verminderde de productietijd en -kosten drastisch door het productieproces op te splitsen in kleinere, gespecialiseerde taken die werden uitgevoerd door werknemers op een vaste locatie. Dit maakte een veel grotere volumeproductie mogelijk tegen een lagere prijs per eenheid.
* Standaardisatie van onderdelen: Ford standaardiseerde onderdelen, wat betekent dat verwisselbare componenten in veel voertuigen konden worden gebruikt. Dit maakte reparaties eenvoudiger en goedkoper, en droeg verder bij aan een efficiënte massaproductie.
* Verticale integratie: Ford bezat of controleerde een groot deel van de toeleveringsketen voor zijn auto's, van de winning van de grondstoffen tot de distributie van het eindproduct. Hierdoor kreeg hij meer controle over de kosten en de kwaliteit.
* Focus op eenvoud en duurzaamheid: Ford's Model T is ontworpen met het oog op eenvoud en duurzaamheid, waardoor hij relatief gemakkelijk te onderhouden en te repareren is, factoren die de aantrekkingskracht en de levensduur ervan vergrootten. Hij bood de Model T beroemd aan in slechts één kleur (zwart) om de productie te stroomlijnen.
* Verbeterd motorontwerp: Hoewel het geen radicale doorbraak was in vergelijking met andere bestaande ontwerpen, was de motor van Ford betrouwbaar en relatief goedkoop te produceren, wat bijdroeg aan de algehele betaalbaarheid van het Model T.
Kortom, Ford heeft niet per se nieuwe autotechnologieën uitgevonden, maar hij heeft een revolutie teweeggebracht in de manier waarop auto's worden gemaakt, waardoor ze betaalbaar genoeg zijn geworden om persoonlijk vervoer en de Amerikaanse samenleving te transformeren.
