Een hybride is een auto met een door gas aangedreven interne verbrandingsmotor (ICE) en een door batterijen aangedreven elektromotor om het voertuig aan te drijven. Op basis van die definitie zijn er twee soorten hybrides:volledige hybrides (HEV’s) en plug-in hybrides (PHEV’s).
Milde hybrides (MHEV’s) werken anders. Naast een ICE wordt een elektromotor gebruikt om de motor te starten en de auto af te remmen of af te remmen, waarbij remenergie wordt teruggewonnen. Deze energie wordt opgeslagen in een batterij en vervolgens gebruikt om de ICE te stimuleren tijdens het accelereren. De elektromotor in een MHEV drijft de wielen nooit alleen aan.
Laten we eens kijken hoe HEV's en PHEV's werken.
Er zijn twee significante verschillen tussen een HEV en een PHEV. Ten eerste kan de batterij van een PHEV worden opgeladen wanneer deze is aangesloten op een externe elektriciteitsbron. Een HEV gebruikt zijn motor en regeneratief remsysteem om de accu tijdens het rijden op te laden.
Ten tweede kan een PHEV de auto bij elke snelheid alleen op batterijvoeding voortbewegen over afstanden van maximaal 30 tot 30 kilometer. Hoewel een HEV het voertuig soms bij lage snelheid over korte afstanden kan verplaatsen, gebruikt hij voornamelijk zijn elektromotor om de ICE te helpen accelereren wanneer er extra vermogen nodig is.
Tot ongeveer vijf jaar geleden dachten we aan een volledige hybride toen we de term ‘hybride’ hoorden. Misschien wel de bekendste HEV – en hybride in het algemeen – is de Toyota Prius, die in 1997 in Japan op het podium rolde. Zonder al te diep in het onkruid te duiken, maakt de Prius gebruik van de Toyota Synergy Drive, een parallel hybridesysteem. Dat betekent dat hij twee afzonderlijke aandrijfsystemen heeft (elektromotor en gasmotor) die samen of soms afzonderlijk kunnen samenwerken om de auto aan te drijven. Met een parallel systeem laden het ICE en het regeneratieve remsysteem de batterij van de hybride op.
Het andere grote HEV-systeem is een seriehybride, die gebruik maakt van een systeem met één aandrijving dat wordt gedeeld door een ICE en een elektromotor. Het nadeel is dat er een grotere ICE nodig is om de batterij opgeladen te houden, omdat deze niet over de regeneratieve remfunctie beschikt. Dit is de voornaamste reden dat de hedendaagse hybriden uitsluitend parallelle hybriden zijn.
In beide gevallen is een HEV autonoom:hij laadt de batterij intern op.
PHEV's delen enkele kenmerken met parallelle HEV's. Er is een ICE-component en een elektromotorcomponent, elk met een eigen aandrijfsysteem. Als parallel hybridesysteem dragen ICE en regeneratief remmen bij aan het opladen van de batterij van de elektromotor. Het grote verschil met een PHEV is de accu met een grotere capaciteit. Vanwege het grotere batterijformaat kunnen sommige PHEV’s alleen al op elektrische energie 30 mijl of meer rijden. De ICE en het regeneratief remmen zijn echter niet voldoende om die grotere batterij volledig op te laden. Daarom heeft een PHEV een externe elektriciteitsbron nodig om de batterij op te laden. Dit is waar het “plug-in” gedeelte in beeld komt.
Net als volledig elektrische voertuigen (EV’s) hebben PHEV’s een laadpoort waarop een laadkabel wordt aangesloten. Eigenaren kunnen de stekker in een stopcontact van 120 volt steken om de batterij gedurende enkele uren op te laden. Een snellere optie is het gebruik van een 220-volt niveau 2-lader die thuis is geïnstalleerd of stoppen bij openbare laadstations die beschikbaar zijn in sommige winkelcentra, parkeergarages, werkplekken en andere locaties.
Een HEV is een uitstekende manier om het brandstofverbruik te verlagen als u de zaken op het moment van aankoop eenvoudig en goedkoper wilt houden. Green America zegt dat de verbetering ten opzichte van alleen een ICE gemiddeld ergens tussen de 20% en 35% ligt. Aan de andere kant, als u bereid bent meer uit te geven voor de aankoop en zich bezighoudt met opladen via een plug-in, zodat u elke dag tot 30 tot 30 kilometer elektrisch kunt reizen, dan is een PHEV iets voor u. In beide gevallen bespaart een hybride benzine.
