Het is gemakkelijk om te denken dat autoglas vrij eenvoudig is. Hoe ingewikkeld kan een raam immers zijn? Maar er is veel meer dan op het eerste gezicht lijkt als het gaat om de glaskenmerken van uw auto.
Van het spelen van een cruciale rol in de veiligheid van een voertuig tot de ingenieuze vrouw die de zichtbaarheid voor alle bestuurders verbeterde:hier zijn een paar dingen die u waarschijnlijk niet wist over autoruiten.
Halverwege de twintigste eeuw begonnen autofabrikanten autoruiten met lijm te installeren. Voorheen gebeurde dit met metalen opzetstukken.
De lijm deed zijn werk, maar zag er niet erg mooi uit. De oplossing was om het te bedekken met een zwarte rand. De stippen zijn ook voor esthetische doeleinden toegevoegd. Ze zijn in een halftoonpatroon geplaatst en worden kleiner en verder uit elkaar naarmate ze verder van de rand van het glas verwijderd zijn. Dit patroon is minder schokkend voor de ogen dan een effen zwarte lijn.
De randen en stippen zijn gemaakt van keramische verf en in het glas gebakken om ervoor te zorgen dat ze niet verslechteren.
Aardappelchips. Post-it-notities. Champagne. Enkele van de grootste uitvindingen ter wereld zijn per ongeluk tot stand gekomen. Dat is het geval met een andere creatie die we allemaal dagelijks gebruiken:veiligheidsglas.
Veiligheidsglas is een soort glas dat bij botsing in kleine fragmenten breekt, maar niet versplintert. Het is genesteld in een zeer dunne laag vinyl waardoor het zijn algemene vorm behoudt en voorkomt dat glasscherven wegvliegen. De meeste voorruiten van personenauto's zijn gemaakt van veiligheidsglas.
Hoe kwam dit ingenieuze idee tot stand? Het was allemaal te danken aan een onhandige daad van een Franse scheikundige, meer dan een eeuw geleden.
In 1903 was de Franse chemicus Edouard Benedictus aan het werk in zijn laboratorium toen hij per ongeluk een glazen fles op de grond sloeg. Tot zijn grote verbazing merkte hij dat de fles niet barstte maar zijn vorm behield, zij het met een spinnenwebachtige breuk in het glas. Hij realiseerde zich dat de glazen fles bedekt was met cellulosenitraat, een transparant vloeibaar plastic, dat niet was afgewassen. Het cellulosenitraat was de sleutel om het glas intact te houden.
Op dat moment in de geschiedenis waren autovoorruiten in wezen vensterglas. Wanneer een voertuig bij een ongeval betrokken was, zou het glas versplinteren en de bestuurder of passagiers verwonden.
Het is een veel voorkomende misvatting dat voorruiten uitsluitend bedoeld zijn om bestuurders en passagiers te beschermen tegen vuil en slechte weersomstandigheden. Maar ze spelen ook een cruciale rol in de structurele integriteit van een auto.
Een voorruit levert tot 30% van de structurele sterkte van een voertuig. Bij een botsing, vooral als de auto over de kop slaat, ondersteunt het glas het dak, helpt het de airbags op te blazen en voorkomt het dat mensen uit de auto worden geslingerd.
Als een chip of barst een voorruit beschadigt, wordt deze verzwakt en komt de veiligheid van het voertuig in gevaar.
Mary Anderson was begin 20e eeuw een succesvolle vastgoedontwikkelaar in Birmingham, Alabama. Maar het was een noodlottige reis naar New York City die haar naam uiteindelijk in de geschiedenis zou griezelen.
Anderson reed op een natte, besneeuwde dag in een trolleywagen toen ze merkte dat de chauffeur door het slechte weer moeite had de weg te zien. In die tijd moesten trambestuurders bij sneeuw en regen meestal hun ramen openen om hun zicht te verbeteren. Dit bracht Anderson op een idee voor een apparaat dat een voorruit schoon zou maken terwijl een voertuig in beweging was.
Ze bedacht een prototype van verende houten wisserarmen met rubberen bladen. Ze waren vastgemaakt aan een hendel in het voertuig waaraan de bestuurder kon trekken om de arm los te maken en sneeuw, regen en puin weg te vegen.
Helaas heeft Anderson nooit geprofiteerd van haar uitvinding. Ze probeerde de rechten op de wisserbladen te verkopen nadat ze in 1903 een patent had gekregen. Dit werd afgewezen, omdat de meeste mensen destijds dachten dat het apparaat bestuurders alleen maar zou afleiden. Pas nadat het patent was verlopen, werd Andersons uitvinding standaarduitrusting.
Geloof het of niet, de voorruit speelt een essentiële rol bij het activeren van de airbags van een voertuig. Passagiersairbags zijn ontworpen om omhoog te schieten en via de voorruit naar de passagier te stuiteren.
Airbags worden met een ongelooflijke hoeveelheid kracht ontplooid. In slechts een fractie van een seconde kan het veiligheidsapparaat tot 2.000 pond kracht leveren. De stuitertechniek is ontworpen om een deel van die kracht van de passagier af te leiden. Om goed te kunnen werken moet een voorruit echter ontzettend sterk zijn. Als er een barst of chip in het glas zit, wordt de structurele integriteit ervan aangetast en kan het zijn dat het de kracht van de airbag niet absorbeert. Hierdoor kan de airbag niet correct worden geactiveerd, waardoor de inzittenden een groter risico op letsel lopen.
Het blijkt dat autoglas interessanter is dan je misschien had gedacht! Als u deze feiten kent, kunt u met een groter gevoel van waardering uit uw raam kijken.
Krijg meer autoveiligheidstips.
AAA-leden kunnen 10% besparen op vervanging of reparatie van Safelite AutoGlass.
Laatst bijgewerkt op 29 juni 2022 door AAA Staff
