* redundantie en complexiteit: Zowel een turbocompressor- als supercharger-kracht-induceerlucht in de motor. Het hebben van beide zou extreme boostdruk creëren, veel verder dan wat de internals van de motor (zuigers, verbindingsstaven, krukas, enz.) Zijn ontworpen om te hanteren. De motor zou waarschijnlijk zeer snel catastrofaal falen.
* managementuitdagingen: Het regelen van boostdruk van twee onafhankelijke bronnen zou ongelooflijk moeilijk zijn. Je zou geavanceerde motorbeheersystemen nodig hebben om de twee te coördineren, en zelfs dan zou de risico's van overboost en motorschade extreem hoog zijn. De stock ECU in een Talon uit 1991 is hier niet voor uitgerust.
* Interferentie en verpakking: Het fysiek passen van zowel een turbocompressor als een supercharger op de motor van een Talon van 1991 zou een belangrijke onderneming zijn, die aangepaste fabricage en mogelijk belangrijke wijzigingen in het motorcompartiment vereisen.
Hoewel sommige sterk aangepaste raceauto's meerdere vormen van geforceerde inductie kunnen gebruiken, zijn dit uiterst gespecialiseerde projecten met uitgebreide engineering en middelen. Het is niet iets haalbaar voor een typische straatauto zoals een Talon uit 1991.
In plaats van beide tegelijkertijd te proberen te draaien, kiezen enthousiastelingen meestal * ofwel * een turbocompressor * of * een supercharger -upgrade voor verhoogde prestaties. Elk heeft zijn eigen voor- en nadelen met betrekking tot kosten, complexiteit en prestatiekenmerken.
