* Leeftijd en verwering: 1999 Voorsteden zijn nu ruim twintig jaar oud. Blootstelling aan de elementen (zon, regen, sneeuw, extreme temperaturen) zorgt ervoor dat de plastic onderdelen van de handgreep (vooral als het geen chroom- of metalen versie is) broos worden en vatbaar zijn voor barsten. UV-straling is een belangrijke factor in deze afbraak.
* Herhaald gebruik en stress: De deurklink wordt voortdurend belast door het openen en sluiten van de deur. Na verloop van tijd kan deze herhaalde spanning leiden tot microbreuken in het plastic, wat uiteindelijk kan uitmonden in een zichtbare scheur of volledige breuk.
* Impactschade: Een kleine stoot of stoot, bijvoorbeeld door een winkelwagentje, een ander voertuig of zelfs een krachtige klap van de deur, kan onzichtbare schade veroorzaken waardoor de handgreep verzwakt, waardoor deze later vatbaarder wordt voor barsten. Zelfs een ogenschijnlijk kleine impact kan haarscheurtjes veroorzaken die pas zichtbaar worden na verdere stress.
* Materiaaldefecten: Hoewel ze minder vaak voorkomen, kunnen fabricagefouten in het kunststofgietproces zwakke punten in de handgreep veroorzaken die gevoeliger zijn voor defecten.
* Vriestemperaturen: Water dat in de handgreep terechtkomt, kan bevriezen en uitzetten, waardoor druk ontstaat op de interne componenten en mogelijk scheuren in de handgreep zelf of het omliggende plastic veroorzaken.
* Onjuiste reparatie: Eerdere pogingen om een beschadigd handvat te repareren hebben de structuur mogelijk verzwakt, waardoor deze gevoeliger is voor toekomstige breuken.
Samenvattend kan worden gesteld dat de storing doorgaans niet een enkele catastrofale gebeurtenis is, maar eerder een samenloop van deze factoren gedurende de levensduur van het voertuig. Het plastic materiaal verslijt eenvoudigweg en wordt minder veerkrachtig tegen spanning.
