We kunnen inkomsten genereren uit de producten die op deze pagina beschikbaar zijn en deelnemen aan partnerprogramma's. Meer informatie ›
Het grootste autonieuws en recensies, geen BS
Er komt veel kijken bij het starten van uw auto en het veilig over de weg rijden. Het ontstekingssysteem is een belangrijk onderdeel van de vergelijking, net als het toevoeren van brandstof en lucht aan de motor in de juiste verhouding om ervoor te zorgen dat deze zo efficiënt mogelijk presteert. Dit betekent dat er ook een complex systeem van computers en sensoren bij komt kijken.
En er is nog zoveel meer. Zoals de vloeistoffen van een auto.
Van de olie die de motor goed gesmeerd houdt (en bij sommige ontwerpen zelfs gekoeld) tot de dunne hydraulische vloeistof die naar de remmen stroomt om de voornaamste taak van de motor, namelijk de voortstuwing, te beheersen. En alles daar tussenin. Laten we de knipoogvloeistofgrappen vermijden (hoewel dat eigenlijk wel zo is), en in plaats daarvan snel alle gangbare vloeistoffen bespreken die tegenwoordig in auto's worden aangetroffen.
We schetsen ze niet van belangrijk naar minst belangrijk (spoiler alert:ze zijn allemaal belangrijk!) maar we slaan de details over wat DEF en ruitensproeiervloeistof zijn over.
Peter Nelson Olie is in alle opzichten het levensbloed van de motor. Zijn taak is het smeren van het complexe systeem van lagers, afdichtingen en oppervlakken die ervoor zorgen dat het soepel blijft draaien, vooral als het eenmaal op bedrijfstemperatuur is. Olie is er in verschillende soorten (conventioneel, synthetisch, semi-synthetisch) en viscositeiten (5W-20, 10W-40, 0W-20, enzovoort). De beste manier om erachter te komen welke het beste is voor uw motor, is door uw gebruikershandleiding te lezen. Bekijk dit bericht voor meer informatie over viscositeiten.
Olie bedient ook het variabele kleptimingsysteem van een motor, indien daarmee uitgerust, en smeert andere componenten, zoals turbocompressoren.
Wat het onderhoudsinterval betreft, wordt elke 3.000 tot 5.000 kilometer over het algemeen als de standaard beschouwd. Maar nogmaals, raadpleeg uw gebruikershandleiding. Olie wordt afgebroken en verliest na verloop van tijd zijn doeltreffendheid. Als de olie niet op tijd wordt ververst, gaat deze zelfs verkleuren en ontstaat er slibophoping in de motor. Het is dus van het grootste belang om ervoor te zorgen dat de dingen die zich daarin bevinden altijd hun werk zo goed mogelijk doen.
Peter Nelson Aan de andere kant van de voortdurende beweging bevindt zich de controle, waar de remvloeistof binnenkomt.
Remvloeistof bevindt zich in een reservoir, wordt onder druk gezet door de hoofdcilinder en bereikt via harde en zachte lijnen de remmen van elk wiel.
De onderhoudsintervallen voor remvloeistof variëren, maar er zijn enkele eenvoudige manieren om te bepalen wanneer deze aan vervanging toe zijn. Een daarvan is een slechtere remprestatie, meestal gepaard gaand met een langere/sponsachtigere rempedaalslag. Een andere manier is om het reservoir te openen en de kleur ervan te observeren:gezonde vloeistof heeft een lichte strokleur. Als het donkerbruin of donkerder is, is het tijd om het te veranderen. Een andere manier is om een eenvoudige tester te gebruiken, die analyseert hoeveel vocht zich in de vloeistof heeft opgehoopt.
Deze gladde substantie is hygroscopisch, wat betekent dat het vocht opzuigt, wat na verloop van tijd de effectiviteit ervan vermindert. Enkele belangrijke specificaties waarmee u rekening moet houden bij remvloeistof zijn het natte en droge kookpunt. Droog betekent wanneer het vers is en geen tijd heeft gehad om vocht op te nemen, terwijl nat betekent wanneer dat wel het geval is. De standaardmaatstaf voor het natte kookpunt is wanneer de waterverontreiniging van de vloeistof 3,7% bedraagt.
Er is DOT 3-, DOT 4- of DOT 5-brandvloeistof, waarbij het belangrijkste verschil is dat hoe hoger het getal, hoe hoger de droge en natte kookpunten. Typisch zien prestatie- en racetoepassingen DOT 4 en 5 omdat ze beide hogere droge en natte kookpunten hebben. Dit laatste wordt eigenlijk als hydrofoob beschouwd (dus houdt niet van vocht) omdat het op silicium is gebaseerd in plaats van op glycol zoals de andere. Maar het gaat nog steeds kapot en verliest na verloop van tijd zijn effectiviteit.
Peter Nelson Als het gaat om een andere beweging van het voertuig, namelijk de besturing, hebben veel auto’s zogenaamde hydraulische stuurbekrachtiging. Het heeft grotendeels plaatsgemaakt voor elektriciteit, maar dat betekent niet dat het niet nog steeds onderweg is. Sterker nog, zowel mijn Audi S4 als BMW 128i hebben het. De oorzaak hiervan is dat hydraulische vloeistof, die onder druk wordt gezet via een pomp die aan de motor is bevestigd, u helpt het stuur te laten draaien. Zonder dit is sturen een hele klus, vraag me hoe ik dat weet nadat ik een Land Rover Discovery 1 heb gekocht met een losgekoppeld stuurbekrachtigingssysteem.
Je moet het echter niet verwarren met een hydraulische rem vloeistof - deze zijn niet uitwisselbaar. Stuurbekrachtigingsvloeistof heeft verschillende ingrediënten en eigenschappen en heeft ook zijn eigen specificaties. De beste manier om te bepalen welke het beste is voor uw auto, is wederom door de gebruikershandleiding te lezen, maar deze is meestal vrij algemeen. Zoals groene stuurbekrachtigingsvloeistof (zoals Pentosin CHF11s en Liqui Moly Central Hydraulic System Oil), een veel voorkomende specificatie voor Europese voertuigen.
Nogmaals, de onderhoudsintervallen variëren, maar liggen meestal rond de 80.000 km. Een snelle manier om de toestand van deze vloeistof te controleren, is door het reservoir te openen en er een monster uit te halen met bijvoorbeeld een kalkoenbroodje, of gewoon de peilstok af te lezen:is het troebel, troebel, donker, bruin of iets anders dan de kleur die het had toen het nieuw was? Als dat zo is, is het misschien een goed idee om dit te veranderen.
Peter Nelson Tenzij je in zoiets als een oude Porsche of VW aan het werk bent, is je auto watergekoeld, wat betekent dat er een mengsel van water en koelvloeistof door een reeks kanalen in de motor beweegt, waardoor deze op bedrijfstemperatuur blijft. Deze koelvloeistof blijft koel door via een reeks slangen naar de radiateur aan de voorkant van de auto te pompen. Er komt meer bij kijken, zoals een thermostaat die de stroom regelt, en het vermogen om warmte aan de cabine te leveren, maar dit is de algemene essentie ervan.
Koelvloeistof vermengt zich met gedeïoniseerd of gedestilleerd water, meestal in een verhouding van 50:50, hoewel warmere klimaten meer water kunnen laten stromen voor een betere koeling. Zolang je maar niet voor 80 procent uit water loopt en dan een weekend lang op grote hoogte gaat skiën. Dat komt omdat de belangrijkste taken van koelvloeistoffen het voorkomen van bevriezing, het smeren van het koelsysteem en het voorkomen van roest zijn.
Koelvloeistof heeft ook een onderhoudsinterval:elke 48.000 km of drie tot vijf jaar. Maar nogmaals, bespreek met de fabrikant van uw voertuig wat het meest ideale tijdsbestek is.
Er is een grote verscheidenheid aan koelvloeistoffen verkrijgbaar, dus zorg er altijd voor dat u de gebruikershandleiding vergelijkt met de fles op de plank. De meest gebruikelijke manier om ze van elkaar te onderscheiden is de kleur:de meeste BMW's hebben blauwe koelvloeistof nodig, terwijl Volkswagen-producten roze gebruiken. Maar nogmaals:bevestig altijd met officiële bronnen.
Peter Nelson Automatische transmissievloeistof (ATF) speelt een vergelijkbare rol als motorolie:het reinigt, smeert en fungeert als een manier om componenten hydraulisch te bedienen. Hoewel motorolie dit in de motor doet, leeft ATF in de transmissie en levert deze diensten aan de versnellingen die stroom van de motor ontvangen om de wielen van de auto aan te drijven.
Net als bij olie is de bedrijfstemperatuur van cruciaal belang, aangezien hoe hoger de weerstand tegen hitte, des te soepeler het schakelen en de algehele werking zullen zijn. Bovendien zorgt het ervoor dat de transmissie een langere levensduur heeft.
Omdat ATF een hydraulische vloeistof is, wordt het ook vaak gebruikt als stuurbekrachtigingsvloeistof. Niet alle auto's zijn echter blij met dit soort wisselingen, dus zorg ervoor dat u nogmaals uw gebruikershandleiding leest. Of, als uw auto een enthousiaste community heeft, kan dat ook een bron voor dit soort kennis zijn.
Net als andere vloeistoffen die we tot nu toe hebben besproken, zijn er veel verschillende soorten ATF, afhankelijk van het type transmissie waar ze doorheen stromen, dus het is belangrijk om er een te kiezen die met de jouwe werkt. Het heeft over het algemeen een roodachtige kleur, en net als andere vloeistoffen wordt het donkerder naarmate het ouder en versletener wordt, en wordt het uiteindelijk bruin. Ververs deze vloeistof ergens tussen de 60.000 en 160.000 km (raadpleeg de handleiding voor een specifieker nummer). Zorg ervoor dat u de informatiebronnen van autofabrikanten raadpleegt voor het exacte type en de capaciteit van uw auto.
Peter Nelson Deze eenvoudige vloeistof is bedoeld voor handgeschakelde transmissies en heeft een soortgelijk doel als ATF, maar zorgt alleen voor smering. Het is een bijzonder stroperige, dikke consistentie en staat erom bekend dat het ook een beetje stinkt.
Net als motorolie zijn er conventionele, semi-synthetische en volledig synthetische soorten. Het heeft ook een viscositeitsklasse, zoals 75W-90, 80W-90, enzovoort. Een andere specificatie is echter de GL-1 tot en met GL-5 van het American Petroleum Institute. Hoe hoger het getal, hoe gerichter en prestatiegerichter de toepassing ervan is. Vooral vanwege het aantal additieven dat het bevat. Racetransmissies met rechte versnellingen die veel koppel overbrengen, kunnen gebruik maken van GL-5, terwijl conventionele, alledaagse versnellingsbakken doorgaans GL-4 gebruiken. Maar nogmaals, zoals bij elke andere vloeistof die we hebben besproken, dient u de aanbevelingen van uw fabrikant te raadplegen voor de beste keuze voor uw transmissie.
Ten slotte is er differentieelolie, wat eigenlijk alleen maar versnellingsbakolie is. Het is niet ongebruikelijk dat een auto met een handgeschakelde versnellingsbak, waarvan de motor voorin zit en de achterwielaandrijving (dus afzonderlijke eenheden) is, voor het differentieel een andere versnellingsbakolie gebruikt dan wat er in de transmissie zit. Vooral een andere GL-rating. Een transaxle, dat wil zeggen een eenheid die zowel de transmissie als het differentieel omvat, gebruikt echter meestal slechts één olie.
Niemand heeft ooit gezegd dat een lopende en rijdende auto een eenvoudig ding is, en het feit dat er vijf of meer vloeistoffen onder de carrosserie kunnen stromen, bewijst dit zeker.
Maar het is belangrijk om op zijn minst de basisprincipes van deze vloeistoffen te kennen, vooral wat ze allemaal doen en wanneer ze moeten worden vervangen. We zullen ons blijven gedragen als een gebroken record en zeggen dat het raadplegen van de gebruikershandleiding en de bronnen van de fabrikant altijd een goed idee is, en voegen eraan toe dat het ook een goed idee is om snel een spiekbriefje van alles op te halen om in het dashboardkastje te bewaren. Omdat kennis, vooral als deze snel te raadplegen is, altijd macht is.
Tot slot:zelfs als er een sensor in uw auto aanwezig is die u kan vertellen wanneer een van de bovengenoemde vloeistoffen bijna op is, is het nog steeds een goed idee om regelmatig zelf het niveau te controleren (als u daartoe in staat bent). Als deze laag zijn, is dit hoogstwaarschijnlijk te wijten aan een lek dat zo snel mogelijk moet worden verholpen.
